AP100 to autonomiczny moduł bezpieczeństwa, który działa niezależnie od elektroniki drona. Ma własny system kontroli lotu, własne czujniki i własne zasilanie — dwa wbudowane kondensatory zapewniają do 1 godziny pracy nawet po całkowitej utracie zasilania z akumulatora Matrice 400 lub przerwaniu połączenia E-Port.

Sekwencja awaryjna przebiega w kilku etapach. Niezależne czujniki wykrywają anomalię położenia lub prędkości (przechylenie, nurkowanie, swobodne opadanie). Wbudowany system zakończenia lotu (FTS) odcina zasilanie silników w czasie poniżej 600 ms — śmigła zatrzymują się, zanim czasza opuści zasobnik, co zapobiega zaplątaniu linek. Po potwierdzeniu całkowitego zatrzymania wirników system wysyła sygnał elektryczny do generatora gazowego — czasza opuszcza zasobnik, napełnia się i stabilizuje opadanie do prędkości nie większej niż 5 m/s. Minimalna wysokość skutecznego zadziałania to 30 m. Poniżej niej czasza i tak zostanie wystrzelona, ale może nie napełnić się na tyle, by wyhamować opadanie poniżej 5 m/s — a automatyczne wyzwolenie może w niektórych przypadkach nie zadziałać i wymagać ręcznego zwolnienia. Producent zastrzega, że wartości czasu reakcji, prędkości opadania i podtrzymania zasilania zmierzono na modelu produkcyjnym w warunkach kontrolowanych.

Spadochron można uruchomić na cztery sposoby: automatycznie (wykrycie anomalii), automatycznie po naruszeniu granicy geocagingu wyznaczonej w DJI Pilot 2 (geocaging to wirtualna klatka, wewnątrz której dron musi pozostać — w odróżnieniu od geofencingu, który trzyma drona z dala od stref zakazanych), ręcznie suwakiem w aplikacji DJI Pilot 2 oraz zdalnie z poziomu DJI FlightHub 2 przez łącze 4G (wymagany DJI Cellular Dongle 2). Po otwarciu czaszy urządzenie przez około godzinę emituje alarm dźwiękowy i błyski świetlne — ostrzega osoby na ziemi i ułatwia odnalezienie maszyny.

Przez cały lot AP100 monitoruje stan generatora gazowego i łączy komunikacyjnych, a anomalie raportuje w czasie rzeczywistym w interfejsie Health Management System aplikacji DJI Pilot 2.

Całą sekwencję najlepiej zobaczyć w ruchu — oficjalny film premierowy DJI Enterprise (2:40):

Historia AP100 to w istocie historia dwóch równoległych osi — prawnej i sprzętowej — które zeszły się 8 lipca 2026 r.:

• 27 kwietnia 2020 — Komisja Europejska przyjmuje rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1058, które dodaje do systemu dwie nowe klasy: C5 i C6, dedykowane scenariuszom standardowym STS-01 i STS-02.
• 1 stycznia 2024 — system etykiet klas (C0–C6) zaczyna w pełni obowiązywać w kategorii otwartej; drony bez klasy trafiają do ograniczonych podkategorii.
• czerwiec 2025 — premiera DJI Matrice 400: flagowej platformy przemysłowej (59 min lotu, 6 kg udźwigu). Dron nosi europejską klasę C3 — potwierdza to FAQ producenta (dokładna data przyznania etykiety nie jest publicznie znana).
• 31 grudnia 2025 — w Polsce wygasają krajowe scenariusze NSTS; od 1 stycznia 2026 r. operacje w kategorii szczególnej na oświadczenie wykonuje się wyłącznie według unijnych STS-01 i STS-02 — a te wymagają klas C5 i C6.
• pierwsza połowa 2026 — DJI rozszerza certyfikację C6 Matrice 4TD na tryb samodzielny (bez stacji Dock 3) — pisaliśmy o tym w artykule o klasie C6 dla Matrice 4TD.
• 8 lipca 2026 — premiera DJI AP100 Parachute: Matrice 400 zyskuje ścieżkę do klasy C5 przez doposażenie oraz fabryczną wersję C6.

Wniosek z tej osi czasu jest praktyczny: właściciele Matrice 400, którzy po wygaśnięciu NSTS zostali z dronem klasy C3, ograniczonym do lotów z dala od ludzi (podkategoria A3), po 13 miesiącach od premiery maszyny otrzymali brakujący element układanki.

W materiałach o AP100 pojawiają się jednocześnie klasy C5 i C6, co budzi naturalne pytanie: czy jeden dron może mieć dwie klasy? Nie może — i przepisy rozstrzygają to precyzyjnie. Dron w danej konfiguracji ma dokładnie jedną klasę, a „C5 i C6″ to dwie różne ścieżki produktowe.

Podstawą ścieżki C5 jest część 16 załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/945 (w brzmieniu nadanym rozporządzeniem 2020/1058), która stanowi, że SBSP klasy C5 może składać się z SBSP klasy C3 z zamontowanym zestawem akcesoriów zapewniającym przekształcenie SBSP klasy C3 w SBSP klasy C5 — w takim przypadku etykietę identyfikacyjną klasy C5 umieszcza się na wszystkich akcesoriach. Zestaw nie może obejmować zmian w oprogramowaniu drona, a jego instalację wykonuje operator zgodnie z instrukcją producenta. Matrice 400 ma fabryczną klasę C3 (potwierdza to oficjalne FAQ DJI), więc po zamontowaniu AP100 cały system spełnia wymogi klasy C5 — a po zdjęciu zestawu wraca do konfiguracji C3.

Ścieżka C6 działa inaczej, bo rozporządzenie 2019/945 nie przewiduje zestawu akcesoriów przekształcającego klasę C3 w C6. Dlatego etykieta C6 przysługuje wyłącznie systemom certyfikowanym fabrycznie — DJI oferuje w tym celu zestaw Matrice 400 (C6) Worry-Free Plus Combo ze spadochronem AP100 w komplecie, zgodny z wymaganiami technicznymi opisanymi w dokumentach EASA MoC Light-UAS.2511 (system zakończenia lotu i geocaging) oraz MoC Light-UAS.2512 (środki ograniczania ryzyka naziemnego — mitygacja M2). Według brytyjskiego dystrybutora DJI możliwe jest także wsteczne oznakowanie klasą C6 posiadanego egzemplarza — dron wraz z AP100 wysyła się w tym celu do DJI.

Warto pamiętać, że klasa opisuje sprzęt, a nie uprawnienia: sama etykieta C5 czy C6 nie zastępuje kompetencji pilota ani oświadczenia operatora wymaganych w kategorii szczególnej.

AP100 podnosi bezpieczeństwo, ale nakłada też konkretne obowiązki operacyjne:

• Linka zabezpieczająca gimbal (obowiązkowa) — przy lotach z AP100 linka musi być przypięta do złącza gimbala; zapobiega oderwaniu ładunku pod wpływem szarpnięcia przy otwarciu czaszy. Nie jest kompatybilna z ładunkami i uchwytami firm trzecich.
• Wyłączone radary mmWave — po zamontowaniu spadochronu Matrice 400 automatycznie dezaktywuje tylny i dolny radar fal milimetrowych. Wykrywanie małych przeszkód za i pod dronem jest ograniczone, co trzeba uwzględnić w planowaniu misji.
• Urządzenie jednorazowe — po każdym otwarciu czaszy zestaw wymaga wymiany w całości, a dron przeglądu serwisowego. Producent zaleca wycofanie spadochronu po 3 latach od aktywacji, nawet jeśli codzienne autotesty przechodzą poprawnie.
• Blokady przypadkowego otwarcia — spadochron nie otworzy się, gdy dron stoi na ziemi przed startem, a wyzwolenie automatyczne jest zablokowane w promieniu 10 m od punktu Home przy wysokości względnej do 15 m.
• Minimalna wysokość 30 m — poniżej tej wysokości czasza może nie napełnić się w pełni; procedury operacyjne powinny to uwzględniać.
• Kontrola przedstartowa — przed lotem należy sprawdzić stan zewnętrzny czaszy i zasobnika, poprawność montażu wspornika oraz status generatora gazowego w interfejsie HMS.
• Wpływ na osiągi — masa 935 g nie obniża maksymalnej masy startowej 15,8 kg, ale skraca czas lotu o około 6 minut. Dron ze spadochronem nadal mieści się w oryginalnej walizce transportowej.

Producent zastrzega też uczciwie: spadochron jest urządzeniem pomocniczym — spowalnia opadanie w sytuacji awaryjnej, ale nie eliminuje całkowicie ryzyka uszkodzenia sprzętu ani obrażeń osób na ziemi.

Od 1 stycznia 2026 r. operacje w kategorii szczególnej na podstawie oświadczenia wykonuje się w Polsce wyłącznie według scenariuszy STS-01 i STS-02 — krajowe NSTS wygasły z końcem 2025 r. Konfiguracja sprzętu przekłada się więc bezpośrednio na możliwości operacyjne:

Matrice 400 + AP100 (klasa C5) → STS-01: loty VLOS do wysokości 120 m dronem o masie do 25 kg nad kontrolowanym obszarem naziemnym — w brzmieniu przepisu: obszarem, „który może znajdować się w środowisku zaludnionym”. W praktyce oznacza to np. wygrodzony plac budowy, zabezpieczony odcinek infrastruktury czy teren zakładu w mieście — z dostępem osób postronnych wyłączonym na czas operacji. To scenariusz dla inspekcji, patroli, dokumentacji budów czy fotogrametrii wszędzie tam, gdzie da się wyznaczyć i zabezpieczyć obszar kontrolowany. Wymagania wobec pilota: certyfikat wiedzy teoretycznej i potwierdzenie umiejętności praktycznych dla STS — szczegółowo opisaliśmy je w przewodniku po uprawnieniach STS.

Matrice 400 (C6) Combo → STS-02: loty BVLOS nad obszarami słabo zaludnionymi — do 1 km od pilota bez obserwatora przestrzeni powietrznej lub do 2 km z obserwatorem, przy zachowaniu kontrolowanego obszaru naziemnego. Naturalne zastosowania to inspekcje liniowe, mapowanie dużych terenów i operacje poszukiwawcze.

W obu przypadkach operator składa oświadczenie o operacji zgodnej ze scenariuszem standardowym przez portal drony.gov.pl (KSID) i czeka na potwierdzenie kompletności ze strony ULC. Operacje wykraczające poza ramy STS — na przykład BVLOS nad zabudową — wymagają zezwolenia na operację wydawanego po ocenie ryzyka.

Chcesz przejść ścieżkę od uprawnień po gotową konfigurację sprzętu? Zobacz nasze szkolenia STS-01 i STS-02 — prowadzimy je jako podmiot uznany i wyznaczony przez ULC.

Nie. Doposażenie posiadanego Matrice 400 w AP100 pozwala spełnić wymogi klasy C5 (STS-01). Etykieta klasy C6 przysługuje wyłącznie systemom certyfikowanym fabrycznie — zestawowi Matrice 400 (C6) Combo ze spadochronem w komplecie lub egzemplarzom wstecznie oznakowanym przez DJI. Rozporządzenie 2019/945 nie przewiduje zestawu przekształcającego klasę C3 w C6.

W Chinach premierowa cena wynosi 7 488 juanów (około 1 100 USD). Sprzedaż odbywa się wyłącznie przez autoryzowanych dealerów DJI Enterprise — o cenę w Polsce zapytaj swojego dystrybutora. Skontaktuj się z nami, a przygotujemy ofertę na AP100 wraz z konfiguracją Matrice 400.

Nie. AP100 wykorzystuje jednorazowy pirotechniczny generator gazu — po każdym otwarciu czaszy cały zestaw wymaga wymiany, a dron przeglądu przed powrotem do lotów. Dodatkowo DJI zaleca wycofanie urządzenia po 3 latach od aktywacji, nawet przy poprawnych wynikach autotestów.

Minimalna wysokość skutecznego otwarcia to 30 m nad terenem — tyle potrzebuje czasza, aby w pełni się napełnić i wyhamować opadanie do prędkości nie większej niż 5 m/s. Sam system reaguje w czasie poniżej 600 ms od wykrycia anomalii.

Nie. AP100 zaprojektowano wyłącznie dla Matrice 400 — montuje się go na dedykowanym wsporniku z tyłu kadłuba i nie jest kompatybilny z żadnym innym dronem DJI Enterprise. Dla mniejszych platform dostępne są systemy firm trzecich z zestawami akcesoriów klasy C5.

Dron automatycznie wyłącza tylny i dolny radar fal milimetrowych (mmWave), więc wykrywanie małych przeszkód za i pod maszyną jest ograniczone. Pozostałe systemy — LiDAR, kamery wizyjne i radary pozostałych kierunków — działają normalnie. Plan lotu powinien uwzględniać to ograniczenie.